โครงการ "เป้ยังชีพ" ช่วยเหลือชีวิตคนพิการรุนแรง

โครงการ Workable "พิการแต่ทำงานได้" ฝึกอบรมฝึกงานคนพิการตามมาตรา 35

26 มกราคม 2554 @ ร่วมประชุมการประชาสัมพันธ์โครงการทอดผ้าป่า 84 พรรษา ทางอินเตอร์เน็ต ที่มูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ

วันนี้เป็นอีกวันที่ผมบอกตามตรงว่ารู้สึกตื่นเต้น ไม่ใช่เพราะว่าผมได้มาที่ "หอศิลป์ยิ้มสู้" ของมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ เป็นครั้งแรกนะครับ แต่เป็นเพราะว่า 18.00 น. ผมจะได้มีโอกาสมาร่วมประชุมกับอาจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ กับคุณปรเมศวร์ มินศิริ ถึงเรื่องสำคัญหลักๆ 2 เรื่อง คือเรื่องการประชาสัมพันธ์โครงการ "ทอดผ้าป่ามหากุศล 84 พรรษา สร้างโอกาสการศึกษาเด็กเล็กผู้พิการ" และเรื่องโครงการ Disability Status

ผมกับพี่ไพบูลย์รีบมาที่หอศิลป์ยิ้มสู้ ก่อนเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เพราะกลัวว่าจะรถติดมาไม่ทัน มาถึงคุณเฉลิมพลก็รีบออกมาช่วยยกตัวผมออกจากรถเลยครับ จากนั้นเีราก็ได้รับคำแนะนำจากคุณหนึ่ง เรื่อง "ศิลปะคำถาม" ผมแอบตั้งชื่อเองนะครับ คือ มีคำถามซ่อนอยู่ในศิลปะ 2 ชิ้น คือ ไม้แกะสลัก และภาพวาด

ศิลปะชิ้นแรกคือไม้แกะสลัก ที่คนพิการหูหนวกเป็นผู้แกะ มีสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงว่า คนพิการหูหนวกเป็นเจ้าของชิ้นงาน ซึ่งซ่อนอยู่ ให้หาให้เจอ


อีกชิ้นคือ ภาพวาดในหลวง ที่ซ่อนความหมายแฝง อีกความหมายหนึ่งไว้ อย่างน่าสนใจ ให้หาให้เจอแล้วบอกจุดที่สังเกตุ ซึ่งผลงานทั้ง 2 ชิ้นนี้ ทุกท่านสามารถไปเยี่ยมชม และไปค้นหาคำตอบได้ที่ หอศิลป์ยิ้มสู้ แถวอรุณอัมรินทร์ (สามารถไปตามแผนที่ ลิงก์นี้ได้ครับ)

ไม่นาน อาจารย์หญิงมณี ก็เข้ามาพร้อมกับก๋วยเตี๋ยวบะหมี่ อร่อยๆ จากสยาม และอาจารย์วิริยะ กับพี่ปรเมศวร์ ก็ตามเข้ามาครับ นั่งคุยกันสักพัก อาจารย์หญิงมณี พาพี่ปรเมศวร์ และทีมงานกระปุก ไปชมผลงานภาพวาดและผลิตภัณฑ์จากฝีมือคนพิการ

จากนั้นเริ่มประชุมกันในเรื่องการประชาสัมพันธ์โครงการ "ทอดผ้าป่ามหากุศล 84 พรรษา สร้างโอกาสการศึกษาเด็กเล็กผู้พิการ" โดยทางกระปุกจะเป็นหลักในการช่วยประชาสัมพันธ์ ส่วนผมก็ใช้ช่องทางที่มีอยู่ และได้สรุปถึงแนวทางการนำเสนอโครงการทอดผ้าป่าฯ ในงาน "ความรักและการให้" ที่ตลาด Bon Marche' ในวันที่ 11-13 กุมภาพันธ์ 2554 นี้ และปิดท้ายด้วยการนำเสนอโครงการ Disability Status ซึ่งเป็นโครงการสำคัญที่อาจจะเปลี่ยนวิธีการพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิกรในไทยได้อย่างน่าสนใจ

ซึ่งผมและทุกทคน ประทับใจกับอาจารย์วิริยะ มาก เนื่องจากท่านเห็นภาพทั้งแนวกว้าง และเชิงลึกทั้งหมด ทำให้ผมรับรู้ได้เลยว่า ในการพัฒนางานด้านคนพิการอย่างรวดเร็วในไทยอย่างก้าวกระโดดนั้นมีโอกาสเป็นไปได้สูงมาก



ก่อนกลับพวกเราก็ได้มีโอกาสถ่ายภาพร่วมกันเป็นที่ระลึก ซึ่งการมาประชุมในครั้งนี้ ผมได้รับความรู้เพิ่มเติมจากทั้งอาจารย์วิริยะ พี่ปรเมศวร์ พี่ไพบูลย์ เพิ่มเติมในชีวิตอีกหนึ่งวันครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น